Waarom de Triskel als naam en teken ?

De Triskel is ongetwijfeld een der belangrijkste symbolen uit de Keltische overlevering.  Tegelijk is de Triskel een brugsymbool tussen de Germaanse en de Keltische cultuur.  Nog steeds voert het Keltische Bretagne de Triskel als regioteken (aarde, vuur, water), terwijl men in het Germaanse Scandinavië oudere grafmonumenten kan terugvinden waar drie zonnen in een Triskel werden gevat (geboorte, leven, dood), zonsopgang, middagzon, avondzon, in een eeuwige wederkeer.

Deze brugfunctie maakte de Triskel uitermate geschikt als naam en teken voor onze geschenkenzaak, vermits wij ons bewust beperken tot geschenken met een Keltische of Germaanse meerwaarde.

Meer over de drie-cultus

De Keltische en Germaanse culturen kenden de cijfermystiek van 3.  De Kelten bijvoorbeeld deelden de natuur in in drie delen: aarde, hemel en water.  Dat was dan ook de reden dat bomen als heilig werden aanzien, omdat zij een verbinding vormden tussen die drie natuurdelen.  De wortels waren in de aarde verankerd, de stam verbond aarde met hemel en zorgde voor transport van water, de kruin droeg de hemel.

Zelfs het menselijke bestaan liet (en laat) zich indelen in drie fasen: geboorte, leven en dood.  Bij het bestuderen van de Keltische en Germaanse mythologieën valt trouwens het grote aantal drievouden op.  Denk maar aan de drie schikgodinnen, de drie nornen die de levensdraad weven aan de voet van de levensboom of Yggdrasyl. Ook de afbeeldingen van drie paarden in cirkelvorm, drie draken of drie honden zijn legio.  Zij wijzen op het voorspellende gedrag van die echte of sprookjesdieren, waaruit verleden, heden en toekomst konden worden afgeleid.
Uit de Edda, verzameling van Germaanse sagen, valt ook af te leiden dat drie werelden het bestaan beïnvloedden: Asgaard of het Godenrijk, Midgaard of de mensenwereld, Utgaard of  de onderwereld.

Kunstvoorwerpen die als grafgiften werden teruggevonden lieten meermaals besluiten dat de driewielsymbolen ook in drie kleuren werden versierd: wit voor de maagdelijkheid, rood voor de vruchtbaarheid en zwart voor de rust van de dood.  Dezelfde kunstvoorwerpen tonen soms ook de Aardmoeder in drie gedaanten: meisje, moeder, wijze oudere vrouw.  Bij de Germanen wees het driespakige natuurwiel op vruchtbaarheid of zaad, akkerbouw of oogst, braakland of rust.

Overgenomen

De Romeinen kenden reeds de drie Parzen als schikgodinnen, en ook de Christenen (door Paulus, Romeins officier, weggelokt van hun oorspronkelijke anti-Romeinse gedrevenheid) namen onmiddellijk een drie-eenheid aan als goddelijk leidingsymbool. 
In het oostelijke Alpengebied lieten de Kelten de cultus voor een vrouwelijke drie-eenheid na, die onuitroeibaar bleek voor de kerstenaars en dus vandaag nog bestaat als “die heiligen drei Madln” Katharina, Barbara en Margaretha.

De hakentriskel ?

Een opvallende vorm van drievoet is de Triskel die werd gevormd door drie Laguz-runen.  Dergelijke Triskel is terug te vinden op de altaarsteen van de Externsteine, een Germaans heiligdom of observatorium dat op dezelfde breedtegraad ligt als Stonehenge, ligging waarvoor nog geen verklaring werd gevonden.  De hakentriskel of Laguzwiel zou verwijzen naar het beginsel: “leven naar de wet”, of naar het wentelen van sterke gedachten rond het Al of het middelpunt.  Ik ben me ervan bewust dat sommigen, te kwader trouw, dit Laguzwiel een andere betekenis willen toedichten, maar voor dergelijke kleinen van geest kan de archeologische geschiedenis toch niet herschreven worden ?

Drieschild

Ondermeer in ‘The Book of Kells” werd veelvuldig gebruik gemaakt van een drie-symbool, gevormd door een knoop zonder begin of einde.  Hiermee werd verwezen naar het gegeven dat de plichten niet eindigen bij een der levensfasen (jeugd, volwassenheid, ouderdom), maar steeds terugkeren.  Het was Saint Patrick die dezelfde oude Keltische knoop hanteerde om aan de Ieren de drievuldigheid te kunnen verklaren.

 

Tot slot

Ongetwijfeld zal u via het Internet nog veel meer uitleg vinden over de Triskel, Trifos of Drievoet, maar we meenden ons hier te kunnen beperken tot enkele hoofdlijnen.  En dat ook moderne nornen, parzen, heksen vaak per drie worden afgebeeld, moge blijken uit de laatste tekening hieronder. Zeg nu zelf, het oog mag toch ook wat hebben..... :-)