Bezoek onze 14de-eeuwse kelder !

Nadat ik in 2002, in het Antwerpse Stadsarchief een oude verbouwingsaanvraag voor "Den Roosenboom" kon inzien, raadpleegde ik de archeologische dienst van de Stad Antwerpen.  De bewuste aanvraag behandelde immers enkel de gevel, maar zegde niks over de binnenindeling van het pand.
De stadsarcheoloog, die met belangstelling het huis kwam bekijken, wees me op de abnormale laagte van het keldergewelf. Hij uitte het vermoeden dat de bestaande vloer wel eens een ophoging kon zijn van een oudere vloer, wat de geringe hoogte van de kelder kon verklaren.
In juni 2003 startte ik mijn graafwerken.

Op circa 70 cm diepte vond ik een oude vloer, verborgen onder een even dikke laag steenpuin. Reden genoeg om verder te werken, en te pogen de ganse oude vloer bloot te leggen.  Ik meende nu echt dat het opgraafwerk lonend kon zijn, teneinde de kelder opnieuw in zijn oude glorie te herstellen.
Reeds bij het eerste bezoek aan de kelder was me een grafsteen opgevallen.  Het betrof een steen zoals men die ook in kerkvloeren kan vinden, maar dan wel slechts ongeveer een-derde ervan.  Spijtig genoeg zijn de inscripties onleesbaar.
Begin oktober 2003 vorderden mijn graafwerken tot aan de bewuste grafsteen.  Onder de steen bleek een rechthoekige gemetste constructie te zitten, die tot aan de oudste vloer doorliep.  Vanaf die oudste vloer begint een ronde waterput.  Het is een zogenaamde "flesput", die dus bovenaan konisch toeliep.  De "hals" van de fles werd evenwel deels vervangen door de rechthoekige constructie van vandaag.  In de put staat circa een halve meter water.
Ik neem me voor deze put, ooit ?,  uit te diepen, en eventuele vondsten ook ten toon te stellen in de kelder.

Sommige geglazuurde steenbrokken en vooral tegelstukken in het stortpuin voeden de thesis dat mogelijk ooit majolica (voorloper van faïence) werd vervaardigd in dit huis. "Den Roosenboom", volgens het gevelopschrift gebouwd in de 17de eeuw, werd immers bovenop oudere fundamenten gebouwd.  Majolica werd vooral in de 16de eeuw in Antwerpen vervaardigd.

Een deskundige vertelde me dat de groene potscherven die ik vond in de oudste stortlaag de restanten zijn van een "spaanse kruik" uit de 15de - 16de eeuw.   Ondertussen reconstrueerde ik de scherven tot twee amforen, terwijl ook restanten van een asurne met beenderresten uit het stortpuin kwamen. Ook zelfgemaakte nagels kwamen boven.  Al mijn vondsten zijn nu tentoongesteld in de begaanbaar gemaakte kelder, die uiteraard open is voor elke bezoeker van Triskel.

Ik ben noch archeoloog, noch historicus, en mijn werkzaamheden hadden enkel tot doel de beperkte winkelruimte uit te breiden met een indrukwekkende gewelfde kelder.  Ondertussen vond ik evenwel resten die archeologische of geschiedkundige waarde kunnen hebben, en die bewaarde ik uiteraard.  Voor het dateren van de tegels én de raadgevingen wil ik nadrukkelijk mijn waardering uitspreken voor de mensen van de Antwerpse archeologische dienst.

Terug naar top van blad          Terug naar startbladzijde