T
Taai als het leder
Te Kieldrecht, daar zijn de meisjes koene
't Gedrocht van achttiendertig
't Geloof in de wiekende Blauwvoet
Tijl trekt pijpend door de velden
Tineken van Heule ons maartje
't Is goed in 't eigen hart te kijken
't Is tijd, er moet in 't Vlaamse land
Toen de Hertog Jan kwam varen
Toen eertijds fiere Vlamen
Trara, zo blazen de jagers
Trek aan de riemen, wij varen
't Ros Beyaerd
Trots reiken eiken hogewaarts
't Verweer dat weet wat 't hebben wil
Twee kraaien vliegen over 't land
Ty kazala
't Zijn weiden als wiegende zeeën

Terug naar alfabet   Terug naar inhoud per thema

VERBONDSLIED A.D.J.V.
Herman Wauters

Taai als het leder en hard als het staal, opene blikken en fier onze taal,
't Hart vol verlangen naar schoner en groot,
Zo kampt Jong-Dietsland zijn volk uit de nood !
Kameraad uit alle standen, breek met ons het laf verraad.
Zet je in, met hart en handen, 't Dietse volk wacht op je daad.
Voor 's volks ere nu te were, houwe trouwe, 't zal wel gaan.
Bouw met ons de Lage Landen. Volg het A.D.J.V. sluit aan !

TE KIELDRECHT

Te Kieldrecht, te Kieldrecht daar zijn de meisjes koene,
zij vrijen tot de middernacht en slapen tot de noene.
Ik maai, is dat niet fraai, en slapen tot de noene.

Als z’opstaan, als z’opstaan ze kijken naar de wolken,
zij zeggen: “wel hoe laat is ’t al ?, mijn koe staat ongemolken”.
Ik maai, is dat niet fraai, mijn koe staat ongemolken.

Als z’ uitgaan, als z’uitgaan komt haar de koster tegen,
“Wel koster zeg hoe laat is ’t al, wat uur is ’t daar geslegen ?”
Ik maai, is dat niet fraai, wat uur is ’t daar geslegen.

“Het uur dat daar geslegen is dat kunt gij wel bemerken,
de hoogmis is al lang gedaan en ’t volk komt van der kerken”.
Ik maai, is dat niet fraai, en ’t volk komt van der kerken.

En als zij komen in de wei, zij zeggen: koeike blare,
ik ben hier met mijn lieveken en zal u dat niet varen ?
Ik maai, is dat niet fraai, en zal u dat niet varen ?

LEIDERSLIED
Wim Verreycken

1. 't Gedrocht van achttiendertig dacht Vlaanderen vernield.
Verdeeld, terneergeslagen, en hopeloos ontzield.
Maar sterker dan de kerker, veel sterker dan de haat,
was Vlaamse houwe trouwe: 't is België dat vergaat.

Dit volk wil geleid, naar vrijheid gestuurd. Geef het nieuwe leiders.
Een jeugd staat bezield door strijdbanier: één rond nieuwe leiders.

2. Heropgestane jong'ren, rond weerbaarheid vereend,
verov'ren weer de toekomst, houzee: een zegekreet.
Laat blijheid ons besturen, waar Uilenspiegel gaat.
Zie jong de zonne rijzen: een gouden dageraad.

3. Geloof in idealen, gedragen door een kind.
Het erfgoed van de Vlamen, behoed in tijdenwind.
Begeesterd door een Blauwvoet, door eigen V.N.J.,
zo dragen leidsters, leiders, een grootse opdracht mee.

RECHT NAAR ONS DOEL
Wim Verreycken - Rover

1. 't Geloof in de wiekende Blauwvoet, die storm en wind doorsnelt,
leidt ons door de donkerste tijden, een man wordt nooit geveld !

Naar ons doel, het wachtwoord der Geuzen.
Naar ons doel, een opdracht, een leuze.
Naar ons doel, van heide tot zee:
V.N.J. Recht naar ons doel !

2. De opdracht tot werken en dienen, voor Dietsland, grootse droom,
kan enkel het harte bekoren, van durvers zonder schroom !

3. Door 't dreigen der grauwe luchten, weerklinkt een zonnelied.
Het klagen en treuren en zuchten, maakt plaats voor 't blije diet !

4. Ons grijs en zwart en oranje, gevormd tot vechterskleed.
Banieren blauw en blanje, tot vlaggewoud gesmeed !

HET LIED VAN TIJL
L. De Vocht - Van Kerckhoven

1. Tijl trekt pijpend door de velden, lalalala, lalalala, lala.
Tijl moet ons een boodschap melden, lalalala, lalalala, lalalala, la.
Jeugd blijf volk en land gestand, in ons duurbaar Vlaanderland.

lalala, lalala, lalala, la. Tijl houzee, houzee, houzee !
Lalala, lalala, lalala, la. Tijl houzee, houzee !

2. Tijl werft dringend jonge helden, lalalala, lalalala, lala.
Die weer moed en geestdrift melden. lalalala, lalalala, lalalala, la.
Jeugd door u wordt Vlaand'ren groot, Red uw duurbaar volk in nood.

TINEKEN VAN HEULE
R.    De Clercq - Emiel Hullebroeck

Tineken van Heule, ons maartje, kan werken gelijk een paardje,
kan melken, kan mesten, kan schuren gelijk de besten.
Tineken van Heule, ons maartje, staat hoog in de gunst van mijn vaartje.
En als moederke haar prijst, dat mijn zuster er om krijst,
dan lach ik een beetje in mijn baardje.

Liever dan een vis die in een goudzee zwemt, liever dan een vogel die geen sparen kent,
liever dan een freule, Tineken van Heule, Tineken ons maartje in zijn hemd.
Liever dan een vis die in een goudzee zwemt, liever dan een vogel die geen sparen kent,
liever dan een freule, Tineken van Heule, Tineken ons maartje in zijn hemd.

Tineken heeft geld noch goedje, noch landeke, noch pandeke, noch koetje.
Noch huisje, noch kruisje, noch een lappeke voor op mijn buisje.
Tineken heeft geld noch goedje, maar een hemel is haar lachen en haar groetje.
Als ze trippelt naar de bron met haar emmer in de zon,
en haar klompeke vast aan haar voetje:

Tineken van Heule mijn minneke, op u staat mijn zoetste zinneke.
U lust ik, u kust ik, op uw harteke bouw en rust ik.
Tineken van Heule mijn minneke, mijn poezelig dubbel kinneke,
leg uw handeke in de mijn en een bruiloft zal het zijn,
van een boer en een schoon boerinneke.

AVONDSTEMMING
Alice Nahon - Pheil

't Is goed in 't eigen hart te kijken, nog even voor het slapengaan.
Of ik van dageraad tot avond, geen enkel hart heb zeer gedaan,
Geen enkel hart heb zeer gedaan.

Of ik geen ogen heb doen schreien, geen weemoed op een wezen lei.
Of ik aan liefdeloze mensen, een woordeke van liefde zei,
Een woordeke van liefde zei.

En voel ik in het huis mijns harten, dat ik een droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden, rondom een hoofd dat eenzaam was,
Rondom een hoofd dat eenzaam was.

Dan voel ik op mijn jonge lippen, die goedheid lijk een avondzoen.
't Is goed in 't eigen hart te kijken, en zo zijn ogen toe te doen,
En zo zijn ogen toe te doen.

STRIJD
Jan Hammenecker - Arthur Meulemans

1. 't Is tijd ! Er moet in 't Vlaamse land, een razend lied ontvlammen,
Dat rolt gelijk een zee van vuur wegspoelend dijk en dammen !

Zo dreun dan lied en bulder luid gelijk een schreeuw der leeuwen:
" 't Zij Vlaams, 't zij Vlaams, ons Vlaamse land, ons heilig land, en 't blijve zo !
Ons Vlaamse land, ons heilig land, en 't blijve zo voor 'd eeuwen !"

2. Oh ! Stormt het uit in éne schreeuw, dit lied waarin ons willen,
Zich opricht als een woeste leeuw, door gene kracht te stillen !

3. 't Heeft al te bijster lang geduurd, dat wij lafhartig bleven.
Zo bleef ons land door onze schuld, beroofd van eigen leven.

4. Ons doen zal ook, gelijk ons lied, alkrachtig machtig streven.
Voor 't Vlaamse land en nooit of nooit, zal dit ons doen begeven.

HET LIED VAN HERTOG JAN
H. Beex - Fl. Van de Putt

Toen de Hertog Jan kwam varen, te peerd parmant, al triumfant,
Na zevenhonderd jaren, hoe zong men t' allen kant:
Harba lorifa, zong de hertog, harba lorifa.
Na zevenhonderd jaren, in dit edel Brabants land.

Hij kwam van over 't water, de Scheldevloed, aan wal te voet,
t' Antwerpen op de straten, zilver veren op zijn hoed.
Harba lorifa, zong de hertog, harba lorifa.
t' Antwerpen op de straten, lere leerzen aan zijn voet.

De standaard was de gouwe, die waaide dan, die draaide dan,
Die droeg de Leeuw met klauwen; wij zongen alle man:
Harba lorifa, zong de hertog, harba lorifa.
Die droeg de Leeuw met klauwen, ja de Leeuw van Hertog Jan !

GOEDENDAG
Wim Verreycken

1. Toen eertijds fiere Vlamen, gekrenkt in vrijheidstrots,
de Goedendag opnamen, pal stonden als een rots !
Een rots die elke Klauwaard, in al omvattend diet,
hoog boven elke lelie, zichzelf verheffen liet.
De slag der Guldensporen, een eerste zegepraal,
liet ieder Leliaerd horen, de oude stormerstaal:

Breken, buigen, barsten ! Moet de dwingeland die ons haat.
Breken, buigen, barsten ! Het Vlaamse volk wordt staat.

2. Wij staan weer op een kouter, weer dreigt de Lelievlag.
Onz' stemmen klinken stouter, en luider: Goedendag !
Wij haten elke lafheid, vertrappen elk verraad.
Slechts die voor vrijheid strijden, zijn Vlaamse achting waard.
Die lelie uit het zuiden, vermomd in belgenvaan,
hoort nu de stormklok luiden, een oude droom breekt baan:

TRARA, ZO BLAZEN DE JAGERS

Trara, zo blazen de jagers, trara, trara !
Als zij in het groene woud jagen gaan, trara, trara !

OHE KAMERAAD
E.H. Dockx - Armand Preud'homme

1. Trek aan de riemen, wij varen, flink op de maat van een lied.
Klieft onze boot door de baren, weg alle zorgen en verdriet.

Ohé kameraad, ohé kameraad, vaar mee kameraad, vaar mee kameraad.
De zeilen haal op, haal op. De vlag in de top, in de top.
Ohé kameraad, ohé kameraad, vaar mee kameraad, vaar mee kameraad.
De zeilen haal op, haal op. De vlag in de top, in de top !

2. Zijn wij niet jong en vol leven, wij vrezen regen noch zon.
Stormen, zij doen ons niet beven, 't druipende nat: "'k lach er om".

3. Dreigen de stormen van 't leven, Vikings dan goed opgelet.
Volgt het parool u gegeven. 't Klinkt: "Sta je man, sta je wet !"

‘t ROS BEYAERD

‘t Ros Beyaerd doet den ronde in de stad van Dendermonde,
die van Aelst die zijn zo kwaed omdat hier ‘t Ros Beyaerd gaet.

De vier Aymonskinderen jent met blancken sweirt in d’handt,
ziet ze rijden, ‘t zijn de schoonst’al van ons landt.

‘t Ros Beyaerds ooghen voncklen, sijne breede mane kroncklen
en hij wend hem fraey en vlugh met vier broers op sijnen rugh.

‘t Ros Beyaerd is ons glorie, en benijdt gh’ons die victorie,
Aelst, ghij hebt nog min verstand als ons ridderros Vaillant.

TROTS REIKEN EIKEN
Jan W. Robrecht – Hans Baumann

Trots reiken eiken hogewaarts, hun bladerdak beschut
wie ’t harte geeft aan eigen aard, harte aan eigen aard,
en eigen sibbe stut.

Waar kinderlach ten hemel klinkt met leeuw’rik stijgt naar ’t zwerk,
Waar gaard en veld van zomer zingt, gaard van de zomer zingt,
daar werd het woud tot kerk.

Draag – blij gezin – de toekomst goed, misprijs wat laf en min.
Draag in blazoen de stille moed, draag weer de stille moed,
wees sterk, bewaar en win.

Geef adel aan wat adel draagt, het moederhart in zorg.
Die schouder van de man toch schraagt, schouder van man toch schraagt,
die trouwe zij uw borcht.

HET VLAAMS VERWEER

1. 't Verweer dat weet wat 't hebben wil: de eendracht in de rangen.
Om halfheid door ons flink gedril, door daden te vervangen.
Wij slaan het juk aan spaand'ren, en bouwen vrij Vlaand'ren.
En is het hard om slagen, geen nood, eens lukken wij.
Wij zijn de mannen van 't Verweer, ons groeien brengt de eendracht weer.

Zolang 't Verweer nog zingen kan, zolang 't Verweer nog stappen kan,
zolang 't Verweer nog kloppen kan, krijgt fascio de schrik ervan.
Vooruit en onversaagd, als Vlaand'ren kerels vraagt.

2. Uit Vlaanderen drijft een kerelsmacht de vreemde aterlingen.
Bukt Lamme Goedzak  voor hun macht, 't Verweer laat zich niet dwingen,
door geen fascistengrillen, of peerdefamilie.
Laat "la belgique" maar gillen, 't Verweer blijft steeds paraat,
wanneer de knuppel slaat de maat, op den belgiek zijn ruggegraat.

Zolang...
...als Vlaand'ren offers vraagt.

HUGIN EN MUNIN
Jan W. Robrecht

1. Twee kraaien vliegen over ’t land, kradibimmel kradibammel kradiboem !
Zij eten graan uit Wodans hand, kradibimmel kradibammel kradiboem !
’t Is Hugin die ’t geheugen draagt en Munin die de meningen schraagt,
de kraaien brengen ’t uit !

2. Vergeet niet dat het eigen land, kradi.., gewonnen werd op zee en zand, kradi..
Hoor Hugin aan en hoor zijn lied, wie oren heeft vergeet het niet: de kraaien..

3. Ach Wodan, gij die mij nu vraagt, kradi.., waarom een heiden wapens draagt, kradi..
Laat Munin zeggen: wees bereid, slechts laffen vrezen slag en strijd, de kraaien..

4. Waarom nog steeds de heiden weet, kradi.., dat heidens denken vrijheid heet? kradi..
Omdat het erfgoed werd behoedt en noot voor leugen wijken moet: de kraaien..

TY KAZALA
uit Oekraïne

1. Ty kazala u ponedilok, (Ik had je gevraagd om maandag)
Pidem Razom po barvinok, (bloemen te gaan plukken)

Ja préjchov tebe nema, (maar je was er niet,) Pidmanula, pidvela. (ik heb je erg gemist.)
Ty j mene pidmanula, (Ik heb je gemist,) Ty j mene pidvela. (heel erg gemist.)
Ty j mene molodoho, (Ik ben een jonge man,) Zuma rozumu zvela. (en jij maakt me gek.)

2. Ty kazala u vivtorok, (Ik had je gevraagd om dinsdag)
Potsilujech raziv sorok, (me veertigmaal te zoenen)

3. Ty kazala u seredu, (Ik had je gevraagd om woensdag)
Pidem razom po tcheredu, (samen het vee op te halen)

4. Tu kazala u setver, (Ik had je gevraagd om donderdag)
Pidem razom na kontsert, (samen naar het concert te gaan)

5. Ty kazala u piathytsju, (Ik had je gevraagd om vrijdag)
Pustysj mene pid spidnèrs, (gewoon samen te zijn)

6. Ty kazala u subotu, (Ik had je gevraagd om zaterdag)
Pidem razom na robotu, (samen te gaan werken)

7. Ty kazala u nediliu, (Ik had je gevraagd om zondag)
Pidem razom na vessillia, (samen onze verloving te vieren)

VLAANDEREN
Willem Gijsels - Renaat Veremans

1. 't Zijn weiden als wiegende zeeën, die groenen langs stroom en rivier.
Hier vredige dorpkens, daar steeën, die rijzen met torens vol zwier.
't Zijn welige velden en wouden, of vlakten der heide vol rust.
O 'k wil in mijn harte behouden die schoonheid, mijn opperste lust.

Voor Vlaanderen, Vlaanderen, trille mijn harte vol geestdrift en vuur.
Mijn land is het land van de stille, de vreedzame brede natuur.

2. Uit beelden en doeken en zangen, uit al wat een kunstenaar schiep,
Straalt gij als met tover omhangen, zo innig gevoeld en zo diep.
Gij spiegelt de aard uwer kind'ren, gij vindt in hun werken u weer.
Hoe zou mijne liefde vermind'ren, u minnen doe ik meer en meer.