R
Rijk is de gouw van ons Brabantse land
Rond een graf geschaard
Rood vlamt het vuur in de winternacht
Roosmarijntje
Rosa willen wij dansen
Ruim baan, gij volkeren, waar wij gaan
Ry maar an, ossewa

Terug naar alfabet   Terug naar inhoud per thema

BRABANT
Clem De Ridder - Emiel Hullebroeck

1. Rijk is de gouw van ons Brabantse land, welige tuin in het voorjaar.
Honigaroom na de zomerse brand, heuvel en delling zijn vruchtbaar.
Breughel verkoos u, land van mijn jeugd,
land van de jubel en land van de vreugd.

Brabant, vreugdeland, edele Brabant: Were di !

2. Tegen de glooiing bloeit geurend de hop, gelende, trillende bellen.
Meiden en knapen de heuvelen op ! Weg nu de zorgen die kwellen.
Straks is het pluktijd, 't grote festijn.
Boer, schenk ons cider- en appelenwijn.

3. Volk van mijn Brabant, zo vroom en zo schoon, eert uwe Brabantse zeden,
Die ge geërfd hebt van vader op zoon, wilt er een wapen uit smeden.
Draagt uwe koppen fier in de lucht,
'n Brabander is voor geen vijand beducht.

DIE OSSEWA
Volkswysie

Rij maar an, ossewâ, rij maar an, rij maar an, ossewâ, rij maar an.
Weet je wel waarheen ie gaan, wel naar huis toe rij die wâ.
Rij maar an, ossewâ, rij maar an, rij maar an, ossewâ, rij maar an.

1. Zachtjes an en niet te snel, anders wordt die os te moe.
Zachtjes an en niet te snel, bereiken zal j'ons huisje wel.

Rij maar an…

2. Zachtjes naar het maïsveld, daar lâ men die ossewâ.
Zachtjes naar het maïsveld, en weldra is ie kant en klaar !

ROND EEN GRAF
Jan W. Robrecht – Hans Baumann

Rond een graf geschaard staan wij, kameraad.  Waarom zijt gij ons toch ontnomen?
Uw sibbe schonkt gij steeds blije daad en volk werd groot door uw dromen.
Uw sibbe schonkt gij steeds blije daad, en volk werd groot door uw dromen.

Uit dit leven zijt gij te plots weggerukt. Onz’ zij is te leeg, te verlaten.
Uw stille moed was de sterke stut in trouwe eed van kameraden.
Uw stille moed was de sterke stut in trouwe eed van kameraden.

Moge steeds weer voeden uw geest ons gemoed. Van hoge geleid mijn gedachten.
Wees baken naar nieuw herwonnen moed, en schenk mijn werken uw krachten.
Wees baken naar nieuw herwonnen moed, en schenk mijn werken uw krachten.

Laat dit een vaarwel doch geen afscheid nu zijn. Uw plaats in ons hart blijft behouden.
Wij weten u in de sterrenschijn op Vlaand’rens eeuwige wouden.
Wij weten u in de sterrenschijn op Vlaand’rens eeuwige wouden.

BIJ HET WACHTVUUR
Tekst: naar Bruno Voorde – Marcel Cornelis

Rood vlamt het vuur in de winternacht, stil zijn de moede soldaten.
’t Vuur zingt een lied en de sintel lacht, moe zijn de stille soldaten.
Dra in het land zal het  Joelfeest zijn, zon’wend dat zouden zij vieren;
Vieren tezamen, met oude wijn, vrienden bijeen, hun gevieren.

Dra in het land zal het Joelfeest zijn, één van de vier was gevallen.
Laat in de avond bij maneschijn had men een schot horen knallen.
Eén van de vier bij het vuur in de nacht stond niet meer daar bij de maten.
Droef bij het vuur droomt de late wacht: moede en stille soldaten.

Rood speelt de vlam in de zwarte nacht, Joelfeest dat zouden zij vieren.
’t Vuur zingt een lied en de vlamme vlagt stil voor de drie soldenieren.
Hoog licht daarboven de sterrenwacht: één van de vier van de maten.
Rood vlamt het vuur in de stille nacht, moe zijn de bronzen soldaten.

ROOSMARIJNTJE
Bert Peleman - Armand Preud'homme

1. Roosmarijntje: rozenmond ! Wist je mijn verlangen !
Roosmarijntje: rozenmond ! Met je bolle wangen.

Links en rechts moet ik marcheren ! Links en rechts aan u voorbij;
Tussen helmen en geweren, Schoon ik met u vrij.

2. Roosmarijntje: blonde kind, met je blauwe ogen,
Met je haren in de wind, nooit heb 'k u belogen !

3. Roosmarijntje: kleine vrouw met je vele zorgen,
Als ik morgen met je trouw ligt een schat verborgen !

4. Roosmarijntje: schattebout; heerlijk moet het wezen,
Als g'ons eerste kindje douwt uit een droom gerezen.

ROSA, WILLEN WIJ DANSEN

1. Rosa willen wij dansen? Danst Rosa, danst Rosa.

Roos heeft bloemen op heuren hoed,
zij hadde geld maar weinig goed.
Danst Rosa zoef.

2. Rosa willen wij kiezen? Kiest Roda, kiest Rosa.
3. Rosa willen wij kussen? Kust Rosa, kust Rosa.
4. Rosa willen wij kronen? Kroont Rosa, kroont Rosa.
5. Rosa willen wij knielen? Knielt Rosa, knielt Rosa.
6. Rosa willen wij opstaan en deuregaan, ‘t is al gedaan.

DE LAATSTE GOTEN
Felix Dahn - Fred Alwers

Ruim baan, gij volk'ren, waar wij gaan, wij zijn de laatste Goten.
Een dode koning dragen wij, wij schrijden naar de boten.

Met schild bij schild, en speer bij speer, zo trotsen wij de winden.
Tot w'in de grauwe, verre zee, het eiland Thule vinden.

Dat moet het trouwe eiland zijn, daar geldt nog recht en ere.
Daar leggen wij de koning neer, in 't graf van eiken speren.

Wij komen, hoort die donk're stap, uit Rome's valse dreven.
Wij dragen onze koning mee, voor ons gaf hij zijn leven.

Ruim baan, gij volk'ren, waar wij gaan, wij zijn de laatste Goten.
Een dode koning dragen wij, wij schrijden naar de boten.