M
Mamma 'k wil een man hê
Meisje, ik heb u lief
Men noemt hem een broer
Merck toch hoe sterck
Met ons vendel door het leven
Mijn handen staan scheef, mijn benen staan krom
Mijn laatste groet, mijn kameraad
Mijn papa is zo'n sterke man
Mijn Schilt ende betrouwen
Mijn Vlaandren heb ik hartlijk lief
Mijn volk met uw trotse verleden
Mijn zoetlief was een weverkijn
Mitte Confitte
Moed is macht en mannenwil
Moeke doar staait 'n vrijer aan de deur
Mooi als lijsters
Morgen marcheren wij
Morgenrood
My Sarie Marais

Terug naar alfabet   Terug naar inhoud per thema

MAMMA, 'K WIL 'N MAN HE

1. Mamma, 'k wil 'n man hê ! Watter man mij liewe kind ?
Wil jij dan 'n Fransman hê ? Nee, mamma, nee !
'n Franseman die wil ek nie, want parlez vous verstaan ek nie,

Dit is mij plesier, met die boerjongkerels hier.

2. Mamma, 'k wil 'n man hê ! Watter man mij liewe kind ?
Wil jij dan 'n Hollander hê ? Nee, mamma, nee !
'n Hollander die wil ek nie, want God vervloek dit kan ek nie,
 
3. Mamma, 'k wil 'n man hê ! Watter man mij liewe kind ?
Wil jij dan een Duitser hê ? Nee, mamma, nee !
'n Duitserman, die wil ek nie, want Schweinefleisch dit lus ek nie,

4. Mamma, 'k wil 'n man hê ! Watter man mij liewe kind ?
Wil jij dan 'n Boer soms hê ? Ja, mamma, ja !
'n Boereman, die wil ek hê, in 'n Boer se arme wil ek lê,

IK HEB U LIEF
Jan W. Robrecht – Hans Baumann

Meisje ik heb u lief, jij bent mijn hartedief.
Neem mijne mei, neem mijne mei, maak er uw liefste dan blij.

Jongen wij zijn een paar, samen bouwen wij ’t jaar.
Sta aan mijn zij, sta aan mijn zij, vecht er ons leven dan vrij.

Lente schonk ons een kind dat onz’ trouwe verbindt.
Kindergelach wond’ren vermag, klatert door heldere dag.

Liefde eerlijk en schoon, bouw in Vlaand’ren een woon.
Voor dit gezin, voor deze min, opdat nieuw leven begin.

GEDULD IS VERRAAD
J. Van Steen

Men noemt hem een broer, maar hij blijkt niet zo lief, die Vlaanderens erfdeel komt stelen.
Hij neemt er ons goed voor zijn eigen gerief, en durft ons in't Frans nog bevelen.
Hij waant zich de heer, en de Vlaming zijn knecht,
En treedt met de voet onze taal en ons recht.
Wees paraat of 't is morgen te laat: geduld is verraad.

Wij dulden niet langer die dwingelandij, hun meineed waarop ze nog boften.
Wij strijden voor heilige rechten en zij, zij hielden noch eed noch beloften.
De volkeren weten welk onrecht hier heerst,
Aan ieder zijn recht, maar aan Vlaanderen eerst !
Wees paraat of 't is morgen te laat: geduld is verraad.

En wil hij naar Frankrijk dan moet hij maar gaan, het zal ons bijlange niet deren.
Wij kunnen als volk ook alleen wel bestaan, en zelf onze zaken beheren.
Maar Vlaamse gebieden die rooft men niet mee,
En Vlaand'ren blijft Vlaams van de Maas tot de zee !
Wees paraat of 't is morgen te laat: geduld is verraad.

MERCK TOCH HOE STERCK
Uit Valerius Nederlandse Gedenkklank, 1626

Merck toch hoe sterck nu int werck sich al steld,
die t'allen tijd soo ons vrijheijt heeft bestreden.
Siet hoe hij slaeft, graeft en draeft met geweld,
om onse goet en ons bloet en onse steden !
Hoor de Spaensche trommels slaen ! Hoor Maraens trompetten !
Siet, hoe komt hij trecken aen Bergen te besetten !
Berg op Zoom, hout u vroom, stut de Spaensche scharen.
Laet 's lands boom end' zijn stroom trouw'lijck toch bewaren.

't Moedige bloedige woedige swaerd
blonck en het klonck dat de voncken daer uyt vlogen.
Beving en leving, opgeving der aerd,
wonder gedonder nu onder was, nu boven.
Door al 't mijnen en 't geschut dat men daeglijckx hoorde:
menig Spanjert in sijn hut in sijn bloet versmoorde.
Berg op Zoom, hout zich vroom, stut de Spaensche scharen.
't Heeft 's lands boom end' zijn stroom trouw'lijck doen bewaren.

Die van Oranjen quam Spanjen aen boord,
om uyt het velt, als een helt, 't gewelt te weeren.
Maer also dra Spinola 't heeft gehoord,
trekt hij flox heen op de been met al zijn heeren.
Cordua kruyd spoedig voort, sach daer niet te winnen;
Don Velasco liep gestoort, 't vlas was niet te spinnen.
Berg op Zoom, hout u vroom, stut de Spaensche scharen;
't heeft 's lands boom end' zijn stroom trouw'lijck doen bewaren.

MET ONS VENDEL DOOR HET LEVEN
Herman Wauters

Met ons vendel door het leven in broederschap en trouw.
Nimmer klagen, nooit versagen, wees sterk, handhaaf en bouw.
Alle leed en zorgen draag je licht, wanneer je het verstaat:
zoals wij te trekken 't leven in, een glimlach op 't gelaat.
Voorwaarts, kameraden, 't dreune in het rond:
lang leve het vendel, en ons jeugdverbond.
Voorwaarts, kameraden, 't dreune in het rond:
lang leve het vendel, en ons jeugdverbond !

IK DRINK
Louis Verbeeck – Armand Preud’homme

Ik drink op het heimwee dat knaagt in mijn borst, ik drink van miserie, ik drink van de dorst.
Ik drink pint op pint met een zwierig gebaar, al heb ik dan ’s morgens ook pijn in mijn haar.
Toch blijf ik maar drinken, het zit mij in ’t bloed, ik ben als de zee met een eeuwige vloed.

1. Mijn handen staan scheef, mijn benen staan krom, ik weet dat ik leef maar ik weet niet waarom.
Geen vrouw kijkt me aan, geen lief lacht me toe, mijn triestig gezicht zijn ze allemaal moe.

2. Ik pas in geen huis, ik slaap in geen bed. Nooit heeft mij een vrouw een bord soep voorgezet.
Ik ben heel alleen, ik heb zo’n verdriet, ik zucht en ik ween, want mijn hart is failliet.

AFSCHEIDSGROET
P. Laleman – Guido Haazen

Mijn laatste groet, mijn kameraad, in deze stille uren;
straks volgen wij de slaande trom en doven hier de vuren.
Kameraad als weer de trommel slaat, tot harde kamp staat gij paraat,
maar in ons laait eenzelfde brand, ons bindt een houwe trouwe band.
Gaat dan broeders gaat, gaat dan, broeders gaat.

DE JEUGD IS SLECHT
Jan W. Robrecht

Mijn papa is zo’n sterke man, die kan ik echt niet missen. Hij werkt voor ons de ganse sag en soms de ganse nacht.
Ik zie hem bij de koffiekan, dan is hij reeds gehaast; denkt dan al aan dossiertjeswerk, zijn blik is reeds verdwaasd.
Dag hele lieve vreemdeling, dag papa, dag.

Mijn mama is zo’n lieve vrouw, mijn mama is een schatje. Naast mij heeft zij ook  telefoon, die dient de ganse dag.
Na uren aan dat praatmachien, en zijsprongen bij nacht, staat zij met kleine ogen daar en maakt mijn knapzak klaar.
Dag hele lieve vreemdelinge, dag mama, dag.

Mijn ouders zijn nu uit elkaar, geen afscheid, zelfs geen woord. Zij kenden toch alleen zichzelf, hun eenzaamheid te koop.
En elke week ga ‘k op bezoek als deurmatsleutelding. Mijn papa geeft, mijn mama geeft, dag kleine meid, tot ziens.
Dag lieve ouders, ga nu maar. Dag, vreemden, dag.

Wanneer ik later groot zal zijn, misschien wil ik geen kind’ren. ‘k Beloof ook nooit de eeuw’ge trouw, waarmee mijn mama lacht.
Heel diep in mij zit wel een hart maar dat voel ik niet meer. Teveel werd daar reeds op getrapt, “de jeugd is slecht, meneer”.
Dag grote mensen, laat mij maar, dag leugenaars, dag……

WILHELMUS
Toegeschreven aan Philips van Marnix van St.-Aldegonde
Oorspronkelijk één strofe per letter van Willem van Nassau,
nu eerste strofe Nederlands volkslied, zesde strofe heelnederlandse belijdenis.

Wilhelmus van Nassouwe ben ick van Duitsen bloed. Den Vaderlant getrouwe blijf ik tot in den dood.
Een Prince van Oranje ben ik vrij onverveerd, den Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd.

Mijn Schild ende betrouwen zijt gij, o God mijn Heer. Op U zo wil ik bouwen verlaat mij nimmermeer.
Dat ik toch vroom mag blijven Uw dienaar 't aller stond, de tyrannie verdrijven die mij mijn hert doorwondt.

MIJN VLAANDREN HEB IK HARTLIJK LIEF
T. Coopman – G.T. Antheunis

Mijn Vlaand’ren heb ik hart’lijk lief, mijn Vlaand’ren heb ik hart’lijk lief,
mijn Vlaand’ren boven al, mijn Vlaand’ren boven al.
Dat is ’t refrein, ’t is het liefdelied dat ik nooit vergeten zal.
Dat is ’t refrein, ’t is het liefdelied dat ik nooit vergeten zal.

Des morgens als de zonne lacht (2x)
Dan zing ik blij vol lust (2x)
Zo zalig als de brave man die vrouw en kind’ren kust (2x).

Des avonds als ik moe van zin (2x)
de rust verlangend zoek (2x)
dan bid ik: “Vlaand’ren, Vlaand’ren lief, mijn Vlaand’ren houd u kloek (2x).

En ‘k droom dan, ‘k droom van roem en macht (2x)
en eeuwen gaan voorbij (2x)
En dreunend klinkt het: “Schild en vriend”, en ik zie mijn Vlaand’ren vrij (2x).

Mijn Vlaand’ren heb ik hart’lijk lief (2x)
Mijn Vlaand’ren boven al (2x)
Dat is ’t refrein, ’t is het liefdelied dat ik eeuwig zingen zal (2x).

HEROPSTANDING
Clem De Ridder - Lode Dieltiens

1. Mijn volk met uw trotse verleden, van glanzende glorie getooid.
Hoe kondt gij uw oorsprong vergeten, hoe werdt gij zo arm en berooid ?

Volk van mijn land, denk aan uw schand,
denk aan het kwaad waar de haat u mee slaat.
Leg vast de vuist om het blinkende staal.
Vecht voor uw recht, voor uw vrijheid en taal.
Vecht voor uw recht, voor uw vrijheid en taal !

2. Wij hebben veel eden gezworen, veel leed en ontgooch'ling verkropt.
Wat meldt ons de wacht op de toren ? "Nog immer blijft Vlaand'ren verschopt !"

 3. O, wist gij de macht van uw één-zijn, de kracht van de durvende daad.
Gij keerde in wezen en aanschijn, gij eiste uw recht in de staat !

MIJN ZOETLIEF WAS EEN WEVERKIJN
Tijl van Brabant - Armand Preud'homme

Mijn zoetlief was een weverkijn, dat weefde vroeg en laat.
Dat weefde uit de zonneschijn, een gulden bruidsgewaad.
Holi-o-lie, holi-o-lie, holi-o-lei, een bruidsgewaad voor mij.

Die wever op een morgen sprak: "O liefken mint ge mij ?"
Ik waande dat mij 't harte brak, van liefde, 'k was zo blij.
Holi-o-lie, holi-o-lie, holi-o-lei, van liefde, 'k was zo blij.

Dat weverkijn kwam toen terstond, en schonk zijn harte mijn.
Hij zoende mij op mijnen mond, zijn zoen was zoet als wijn.
Holi-o-lie, holi-o-lie, holi-o-lei, zijn zoen was zoet als wijn.

MITTE CONFITTE
Uit Brugge (omstreeks 1900)

Mitte confitte kom ‘t avond thuis, ‘t is kermis in mijn streetje,
Mitte confitte kom ‘t avond thuis, ‘t is kermis in mijn huis.
De ene drinkt een potje thee, de ander drinkt een potje kaffee.
Mitte confitte kom ‘t avond thuis, ‘t is kermis in mijn streetje,
Mitte confitte kom ‘t avond thuis, ‘t is kermis in mijn huis.

MOED IS MACHT EN MANNENWIL
F. Vercnocke – Van de Weghe

Moed is macht en mannenwil, moed is streng en moed is stil.
Moed is macht en mannenwil, moed is streng en moed is stil.
Moed hoort de man (moed hoort de man), moed hoort de man.

Eer beveelt het durvend doen, eer is ’t schild met rein blazoen (2 x).
Eer hoort de man (eer hoort de man), eer hoort de man.

Tucht is orde in ’t groot gestel, tucht aanhoort alleen ’t bevel (2 x).
Tucht hoort de man (tucht hoort de man), tucht hoort de man.

Man is held en volks zijn daad, heer en knecht zijn kameraad (2 x).
Man eert de man (man eert de man), man eert de man.

Volk is wet die mannen bindt, volk, dat man zijn vrijheid wint (2 x).
Volk roept de man (volk roept de man), volk roept de man.

MOEKE DOAR STAAIT 'N VRIJER

1. Moeke doar staait 'n vrijer an de deur, fikedom, fikedom, fifalderaldera.
Moeke doar staait 'n vrijer an de deur. Halleluja !
2. Vroag ais, wat hai drinken wil.
3. Thee met widde puntjes.
4. Vroag ais wat hai eten wil.
5. Gört met proemedanten.
6. Vroag ais woar hai sloap'n wil.
7. Op het mooiste ber in hoes.
8. Vroag ais houveul geld hai het.
9. Honderddoezend gulden.
10. Loat hem din moar binnenkoomn.

VOGELZANG

Mooi als lijsters, zo zingen Gudrunmeisjes.
Fris als vinken, zo kwelen de Kerlinnen dit lied.
Meeuwen, ja Meeuwen, als nachtegalen zingen zij.

MORGEN MARCHEREN WIJ
Hans Heeren

Morgen marcheren wij fris in de slag.
Hoop in de harten gloeit schoon als de dag.
Keer ik niet meer terug, wat geeft het mij: 
Groot wordt het Vaderland, Dietsland weer vrij.

Roepen geen sterren ons aan d'horizon.
Rood zijn de wolken, oranje de zon.
Zie 'k Uw gelaat niet meer, trouw tot de dood. 
Vrij wordt het vaderland, Dietsland weer groot.

Als jij in 't noorden, ik in 't zuiden val,
Op beider graf een lelie bloeien zal.
Bloeden en sterven wij, wij zijn bereid.
Eens wordt het vaderland, Dietsland bevrijd !

MORGENROOD
Friedrich Silcher

Morgenrood, morgenrood, spelt m'allicht een vroege dood.
Als de krijgstrompetten klinken, zal de dood mij wreed verminken,
Mij en menig kameraad.

Onverwacht, onverwacht, wordt mijn levensloop volbracht.
Gist'ren nog te paard gestegen, straks op 't slagveld neergezegen,
Morgen reeds in 't kille graf.

Kalm en stil, kalm en stil, voeg 'k mij naar Gods heil'ge wil.
Daarom zal ik moedig strijden, kan 'k den wrede dood niet mijden,
'k Sterf als dapper ruitersman.

SARIE MARAIS
Joan Van Niekerk

1. My Sarie Marais is so ver van my hart, maar 'k hoop om haar weer te sien.
Sy het in die wyk van die Mooirivier gewoon, nog voor die oorlog het begin.

O, bring my trug na die ou Transvaal, daar waar my Sarie woon.
Daaronder in die Milies by die groen doringboom, daar woon my Sarie Marais. (bis)

2. Ek was so bang dat die Kakies my sou vang, en ver oor die see wegstuur.
Toe vlug ek na die kant van die Upington se sand, daar onder langs die Grootrivier.

3. Verlossing het gekom en die huistoe gaan was daar, trug na die ou Transvaal.
My liewelingspersoon sal seker ook daar wees om my met 'n kus te beloon.

4. Die Kakies is mos net soos 'n krokodillepes, hul sleep jou altyd watertoe.
Hulle gooi jou op 'n skip vir 'n lange, lange "trip", die Josie weet waar naartoe.