DE WANDELAAR
Ferdinand Vercnocke - Armand Preud'homme

1. Ik ga zo graag op wandel, op wandel langs de zee.
Daar wieken witte meeuwen, naar stranden over zee.

Ver is het doel, de weg nabij. Open de kim, en maak me vrij.
Wandelen, ja ja wandelen, ja ja wandelen, ja ja ja wandelen jochei.
Wandelen, ja ja wandelen, ja ja wandelen, ja ja ja wandelen jochei.

2. Ik ga zo graag op wandel, op wandel door de hei.
Dan wil ik reizen, reizen, de purp'ren kim voorbij.

 3. Ik ga zo graag op wandel, op wandel over 't land.
Op alle verre wegen, vind ik mijn vaderland.

IK HAD EEN WAPENBROEDER
Friedrich Silcher

Ik had een wapenbroeder, een beter vond men niet.
De trommel sloeg ten strijde, hij ging aan mijne zijde,
Al zingend 't zegelied. (2 maal)

Een kogel kwam gevlogen, gold het mij, of gold het dij ?
Hij sloeg een wrede wonde, hij viel voor mij ten gronde,
Als was 't een stuk van mij. (2 maal)

Wil mij dijn hand nog reiken, terwijl ik even laad.
Kan dij mijn hand niet geven, blijft du in 't eeuwig leven,
Mijn beste kameraad.  (2 maal)

ZEEMANSLIED

1. Ik heb op zee mijn leven lang gevaren, mijn vissersdorp ligt aan het Noordzeestrand.
Ik win mijn brood met zwalpen op de baren, toch denk ik vaak, mijn rijkdom ligt aan land.

Waar het lied der branding ruist bij dag en nacht.
Waar 't vertrouwde huisje altijd op me wacht.
Waar de meeuwen schreeuwen, boven 't golfgedruis.
Daar ben ik geboren, daar voel ik me thuis.
Waar de klokken luiden: "Visser vaar naar huis",
Daar ben ik geboren, Daar voel ik me thuis.

2. Ik voel me klein wanneer de stormen huilen, bij donk're nacht belust op zwakke buit.
Maar voor geen geld ter wereld wil ik ruilen, mijn vrij bestaan als koning op mijn schuit.

Ik zag Cecilia komen langs enen waterkant,
Ik zag Cecilia komen met bloemen in haer hand.
Zy zag naer haren herder, den herder Floriaen,
Die ook zijn schaepkens weydd' al langs dezelfde baen.
Cecilia ging aan 't zingen, haer hert docht haer 't ontspringen.
Dit hoorde haren herder: hy kwam by haer terstond,
En kuste zijn Cecilia, aen haren roden mond.

HET LIED VAN NELE
J. De Maegt - Emiel Hullebroeck

Ik zie er dat Vlaand'ren zo geren ! Kent gij de taal van mijn land ?
De taal is het niet van de Heren, ik weiger die Heren mijn hand.
Mijn taal is de zon van mijn gaarde, mijn taal is een lied van de mei,
Mijn taal is 't gebed van ons aarde, en die erop trapt, trapt op mij !
Ik sta voor mijn Vlaams, 't Vlaams van mijn land, van Vlaand'ren !

Ik zie er dat Vlaanderen zo geren ! Kent gij het volk van mijn land ?
Het wroet om verlost van de Heren, het eet er een roggenen kant.
Het zendt naar de IJzer zijn helden, en Vlaanderen oogst er zijn loon:
Een kruiske van hout in de velden, met spot van de Klauwaerts tot kroon !
Ik sta voor mijn volk, 't volk van mijn land, van Vlaand'ren !

Ik zie er dat Vlaand'ren zo geren ! Kent gij dat Vlaand'ren, mijn land ?
Mijn toren, die lacht om de Heren, is daar bij mijn bomen geplant.
Mijn dak is er rood als mijn rozen. Mijn rozen, ze bloeien voor mij.
En 't windeken speelt met mijn dromen: ik droom er mijn Vlaanderen vrij !
Ik sta voor mijn land, 't land van mijn hart, mijn Vlaand'ren !

IM TIEFEN KELLER
Karl Müchler - Ludwig Fischer

Im tiefen Keller sitz' ich hier, bei einem Fass voll Reben.
Bin guten Muts und lasse mir, vom allerbesten geben.
Der Küfer zieht den Heber vor, gehorsam meinen Winke,
Füllt mir das Glas, ich hält's empor, und trinke, trinke, trinke.

Mich plagt ein Dämon, Durst genannt, doch um ihn zu verscheuen,
Nehm ich mein Deckelglas zur Hand, und lass mir Rheinwein reichen.
Die ganze Welt erscheint mir nun, in rosaroter Schminke.
Ich könnte niemand Leides tun, und trinke, trinke, trinke.

Allein mein Durst vermehrt sich nur, bei jedem frischen Becher;
Das ist die leidige Natur, der alten Rheinweinzecher !
Doch tröst ich mich, wenn ich zuletzt, vom Fass zu boden sinke:
Ich habe keine Pflicht verletzt, ich trinke, trinke, trinke.

PINTJE DRINKEN
Jef Lesage - Armand Preud'homme

1. In de Brugse catechismus staat te lezen kort en goed
Dat men spijzen al wie honger, en wie dorst heeft laven moet.

Pintje klinken, pintje drinken, jongens wat een zaligheid,
Wij doen mede aan dat tweede werkje van barmhartigheid.
Schuimend biertje, wat pleziertje, bruine buik met witte kol.
Kom Karleentje,  tap nog eentje, vul de glazen boordevol!

2. Ook ons Here op de bruiloft maakte ras van water wijn.
Spijtig dat wij toen in Kana niet aan tafel konden zijn.

3. Als de kwezels water drinken lacht in d'hemel Sinte Pier,
Want de kost is daar voor eeuwig rijstepap met patersbier!

STAD ZALTBOMMEL

1. In de grote stad Zaltbommel, bommel, heerste grote watersnood.
En zo menig arme drommel, drommel, die niet zwemmen kon ging dood.

En te midden van die rommel, rommel, dreef de torenspits van Bommel, Bommel.
En te midden van die rommel, rommel, dreef de torenspits in 't rond.

2. Op een vlot van houten planken, planken, zat een grote herdershond,
zo erbarmelijk te janken, janken, omdat hij zijn baas niet vond.

3. Een matroos met houten benen, benen, en een rode zwembroek aan,
zat als een klein kind te wenen, wenen, want zijn schip dat was vergaan.

IJZERVLAKTE
Jan W. Robrecht – Hans Baumann

In de IJzervlakte bloeien wilde bloemen ongeremd.
Op naamloos graf vergeten van menig Vlaamse held.
Alsof de gulle aarde, vergeten dodenveld, heeft haar kleurenpracht,
Haar weelde, soldaten voorbestemd.
Heeft haar kleurenpracht, haar weelde, soldaten voorbestemd

Waar de dood in wilde wreedheid maaide weg wat jong en schoon,
Daar ploegen nu de erven, zij schiepen nieuwe woon.
Zij bouwend voor hun sibbe rond oude eikenboom,
weer een sterke wal van trouwe, behoedend vrijheidsdroom.
Weer een sterke wal van trouwe, behoedend vrijheidsdroom.

IN DE STILLE KEMPEN
E. De Ridder - A. Preud’homme

1. In de stille Kempen, op de purp’ren hei, staat een eenzaam huisje met een berk erbij.
En een zomeravond, in gedroom alleen, kwam ik ongeweten langs dit huisje heen.

 Hoe schoon nog de wereld, de zomerse hei,
dat is hier op aarde de hemel voor mij. (bis)

2.   In het eenzaam huisje zat een meisje, ach, lijk ik nergens anders ooit een meisje zag.
Door het venster keek ze mij verlegen aan, schoof ‘t gordijntje toe en is maar opgestaan.

COCKLES AND MUSSELS

1. In Dublin's fair city, where girls are so pretty,
I first set my eyes on sweet Molly Malone.
As she wheel'd her wheel-barrow, trough streets broad and narrow,

Crying: "Cockles and Mussels, alive, alive oh". Alive, alive oh !  Alive, alive oh !
Crying: "Cockles and Mussels, alive, alive oh".

2. She was a fishmonger, and sure 't was no wonder,
for so were her father and mother before;
And they each wheel'd their barrow, through streets broad and narrow,

 3. She died of a fever, and no one could save here,
and that was the end of sweet Molly Malone;
Her ghost wheels her barrow, through streets broad and narrow,

IN EINEM POLENSTÄDTCHEN

In einem Polenstädtchen, da lebte einst ein Mädchen, das war so schön.
Sie war das allerschönste Kind, das man in Polen findt.
"Aber nein, aber nein," sprach sie, "Ich küsse nie".

Ich führte sie zum Tanze, da fiel aus ihrem Kranze, ein Röslein rot.
Ich hob es auf von ihrem Fuss, bat sie um einen Kuss,
"Aber nein, aber nein," sprach sie, "Ich küsse nie".

Als nun   der Tanz zu Ende, reicht sie mir beide Hände, zum erstenmal.
Sie lag in meinem, meinem Arm, mir schlug das Herz so warm,
"Aber nein, aber nein," sprach sie, "Ich küsse nie".

Und in der Trennungsstunde, da kam aus ihrem Munde, das eine Wort:
"So nimm, du Allerliebster dir, den ersten Kuss von mir.
Vergiss Maruschka nicht, das Polenkind !"

LIEDJE VAN KOPPELSTOCK DE VEERMAN
A.J. Schooleman

In Naam van Oranje, doet open de poort: de watergeus ligt aan de wal.
De vlootvoogd der Geuzen, hij maakt geen akkoord, hij vordert den Briel of uw val.
Dat is het bevel van Lumey op mijn eer; en burgers, hier baat nu geen tegenstand meer,
De Watergeus komt om den Briel. (2 maal)

 De vloot is met vijfduizend koppen bemand, de mannen zijn kloek en vol vuur.
Een ogenblik nog en zij stappen aan land, zij wachten bericht binnen 't uur.
Gij moogt dus niet dralen, doet open de poort ! Dan nemen de Geuzen terstond zonder moord
Bezit van de vesting den Briel  ! (2 maal)

Komt geeft de verzek'ring, 'k moet spoedig terug, de klok heeft het uur reeds gemeld.
Ik zeg 't u, geeft gij mij de sleutels niet vlug, dan is reeds uw vonnis geveld.
De wakkere Geuzen staan tandknarsend daar, zij wetten hun zwaarden en maken zich klaar,
En zweren: "de dood of den Briel" ! (2 maal)

Hier dringt men naar buiten, daar schoolt men bijeen, en spreekt over Koppelstocks last:
"De stad in hun handen, of anders de dood..", 't besluit tot het eerste staat vast !
Maar nauwelijks is daarmee de voorman gevleid, of Simons de Rijck heeft de poort gerammeid,
En zo kwam de Geus in den Briel ! (2 maal)

JEUGDLIED
Wies Moens - Gaston Feremans

1. In ons ogen is sterrengeflonker, in ons hart schijnt de zon elke dag.
Onze lach zet een licht in het donker, onze wil is een wapp'rende vlag.

Komt bij, komt bij, al die jong zijt komt bij,
naar ons kamp voeren groenende wegen.
Waar de jeugd rukt te gaar, tot een dapp're, dapp're schaar,
schenkt het leven zijn zegen.

2. Fris en hard klinkt het lied onzer dagen, fris en hard zo wij zelf willen zijn.
Ons de durf, ons het moedige wagen, die het bloed vonken doen zoals wijn !

3. Volk, uw jeugd heeft de wekroep vernomen, sta voor 't grote van morgen gereed !
In het vuur van haar guldene dromen wordt een duurzame kroon u gesmeed.

IN VLAANDEREN BLINKT DE HEMEL BLAUW
Guido Gezelle - Okt. De Hovre

1. In Vlaand'ren blinkt de hemel blauw, gelijk op alle stranden.
In Vlaand'ren straalt de morgendauw, gelijk in and're landen.
De maan bij ons is geen godin, maar 't beeld der zuiv're Maged,
de Moeder van de zoete Min, wier 't Vlaamse hert behaget.

Mijn Vlaand'ren spreekt een eigen taal; God gaf elk land de zijne.
En, laat ze rijk zijn, laat ze kaal: z'is Vlaams, en z'is de mijne !

2. Lijk elders riekt de roos hier goed, hier klinkt der vog'len tale.
En Philomene zingt er zoet, al heet zij nachtegale.
De jonge wiedster galmt heur lied, van 's morgens vroeg aan 't polken,
en z'antwoordt dien ze niet en ziet: den leeuwer'k in de wolken.

THE WILD ROVER

1. I've been a wild rover for many's the year,
And I've spent all me money on whiskey and beer.
But now I'm returning with gold in great store,
And I never will play the wild rover no more.

And it's no, nay, never ! No, nay, never, no more,
Will I play the wild rover, No, never, no more.

2. I went to an alehouse I used to frequent,
And I told the landlady my money was spent.
I asked her for credit, she answered me:
"Nay, such custom as yours could I have every day".

3. I brought up from my pockets ten souvereigns bright,
And the landlady's eyes opened wide with delight.
She said: "I have whiskeys and wines of the best,
And the words that I told you were only in jest".

4. I'll go home to my parents, confess what I've done,
And I'll ask them to pardon their prodigal son.
And when they've caressed me as oft times before,
I never will play the wild rover no more.